روانشناسی شخصیت و تیپ شناسی، عاطفه برزین

ناخودآگاه

دسته: تیپ‌های شخصیتی آرک‌تایپی
منتشر شده در یکشنبه, 31 فروردين 1393 21:08
نوشته شده توسط عاطفه برزین
بازدید: 1663

 

به تعبیر یونگ، روانشناسی در درجه اول علم خودآگاهی‌ست و در درجه دوم علم روان ناخودآگاه و بررسی روان ناخودآگاه به صورت مستقیم امکان پذیر نیست که ناخودآگاه واقعا ناخودآگاه است و ما فقط می‌توانیم راجع به آثار و نتایجی صحبت کنیم که از ناحیه‌ای در ذهن به این نام، نشأت گرفته است.

حدود یک سوم تا نیمی از حیات آدمی در وضعیتی ناخودآگاه صورت می‌گیرد.در دوران اولیه کودکی و نیز هنگام خواب و حتی دوران بیهوشی بعداز عمل جراحی و یا ضربه‌های مغزی،انسان وارد این قلمرو می‌شود.

 با این حساب خودآگاهی در مقابل ناخودآگاه مانند پوسته‌ایست از یک کره عظیم که درونش ناخودآگاه شخصی و جمعی قرارگرفته که از آن ناآگاهیم و در واقع فقط شواهد غیرمستقیمی داریم که از این ناحیه هشیاری ما صحبت می‌کند و البته بعضی شواهد علمی مبنی بر وجود آن ناحیه هم در اختیار داریم.

به دلیل پوسته‌ای بودن و حجم کمتر خودآگاه نسبت به ناخودآگاه، خودآگاه در یک لحظه معین فقط مقدار کمی از مطالب مرتبط و همزمان را در خود دارد و مابقی مطالب راجع به هر موضوع در انباری ناخودآگاه می‌ماند و ما فقط توسط توالی لحظات خوداگاه به تدوام و ادراک عمومی و آگاهی از جهان خودآگاه می‌رسیم و هرگز قادر نیستیم به تصویری از یکپارچگی و کلیت دست یابیم و مثل آنست که همیشه از یک شکاف باریک به موضوعات نگاه می‌کنیم و فقط از آن زاویه می‌توانیم یک محدوده و یک لحظه ویژه را ببینیم و باقی  تیره و تار است. در واقع ناحیه ناخودآگاه وسیع و پیوسته و ناحیه خودآگاه، محدود و لحظه‌ایست!

بدین ترتیب یونگ معتقد است آنچه ابتدا به صورت واضح وجود دارد ناخودآگاه است و در واقع این خودآگاه است که از ناخوداگاه مشتق می‌شود. مثلا غرایض جزئی از ناخودآگاه هستند و از کودکی ما آغازمی‌شوند و کم کم فرایند خودآگاهی ما شکل می‌گیرد که این فعالیت آگاهانه به کوشش زیادی نیاز دارد!

 

 

                           بر گرفته از کتاب اصول نظری و شیوه روانشناسی تحلیلی یونگ